www.TheSeaNation.gr

Παρουσιάστηκε η δεύτερη έκδοση του Sustainable Maritime Transport Outlook

Η Eni, η Fincantieri, και ο RINA, παρουσίασαν στη Ρώμη τη δεύτερη έκδοση του Sustainable Maritime Transport Outlook, που αναπτύχθηκε με την τεχνική υποστήριξη της Bain & Company Italy.
Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε η Fincantieri οι προοπτικές παρέχουν μια συνολική επισκόπηση των λύσεων για την απαλλαγή των θαλάσσιων μεταφορών από τις ανθρακούχες εκπομπές, συγκρίνοντας διαφορετικές επιλογές τεχνολογίας και καυσίμων όσον αφορά τις δυνατότητες μείωσης των εκπομπών, την ωριμότητα, τη διαθεσιμότητα υποδομών και την εξέλιξη του συνολικού κόστους ιδιοκτησίας τους έως το 2050. Η ποσοτική ανάλυση υποστηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα συνεντεύξεων με φορείς εκμετάλλευσης και ενδιαφερόμενους φορείς σε όλη την αλυσίδα αξίας, συμπεριλαμβανομένων των πλοιοκτητών και των φορέων εκμετάλλευσης που αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% της αγοράς εμπορευματοκιβωτίων και το 20% της αγοράς κρουαζιέρας, τους προμηθευτές τεχνολογίας κινητήρων και πρόωσης που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 80% της αγοράς ICE, καθώς και λιμάνια και βιομηχανικές ενώσεις.
Το βασικό μήνυμα που προκύπτει από αυτή τη δεύτερη έκδοση είναι ότι το τοπίο είναι πιο αβέβαιο από ό,τι ήταν πριν από ένα χρόνο. Ωστόσο, ανταγωνιστικές λύσεις είναι ήδη διαθέσιμες για τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σήμερα, προσφέροντας μια ρεαλιστική απάντηση στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς που ισχύουν επί του παρόντος, ενώ ο κλάδος αναμένει παγκόσμιες αποφάσεις από τον ΙΜΟ.
Σύμφωνα με το σενάριο αναφοράς των προοπτικών, «Σήμερα ως μέλλον», η Ευρώπη αναμένεται να επιτύχει μείωση της έντασης εκπομπών κατά 80% έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2020, ενώ η μείωση παγκοσμίως προβλέπεται να ανέλθει σε περίπου 40%. Το Outlook εξετάζει επίσης ένα πιο αργό σενάριο, την «Απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές έως το 2070», σύμφωνα με το οποίο η επίτευξη των στόχων της Ευρώπης για απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές αναβάλλεται έως το 2070, με τις χώρες του υπόλοιπου κόσμου να ακολουθούν αρκετά χρόνια αργότερα.
Σε σύγκριση με πέρυσι, τρεις από τους τέσσερις δείκτες που διαμορφώνουν τη μετάβαση, δηλαδή το ρυθμιστικό πλαίσιο, οι μακροοικονομικές συνθήκες, η διαθεσιμότητα καυσίμων και υποδομών και η τεχνολογική ωριμότητα, έχουν επιδεινωθεί, με τη ρυθμιστική αβεβαιότητα να έχει τον μεγαλύτερο αντίκτυπο. Η παγκόσμια συμφωνία του ΙΜΟ έχει αναβληθεί και, όταν οι χώρες σταθμίζονται με βάση τη χωρητικότητα, σχεδόν το 90% υποστηρίζει μια πιο σταδιακή πορεία, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν λάβει θέση κατά της απαλλαγής από τις ανθρακούχες εκπομπές στη θάλασσα. Η Ευρώπη, αντιθέτως, επιβεβαίωσε τους στόχους που έχουν ήδη τεθεί στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας FuelEU Maritime.
Σε σύγκριση με την προηγούμενη έκδοση, η συνολική κατεύθυνση της μετάβασης παραμένει αμετάβλητη, αλλά η προβλεπόμενη συμβολή των συνθετικών καυσίμων έχει μειωθεί περίπου κατά το ήμισυ. Ως αποτέλεσμα, οι επενδύσεις που απαιτούνται για την αναβάθμιση των ευρωπαϊκών λιμενικών υποδομών είναι επίσης χαμηλότερες: περίπου 15 δισεκατομμύρια δολάρια, σε σύγκριση με τα περίπου 25 δισεκατομμύρια δολάρια που εκτιμήθηκαν πέρυσι, με τη συνολική διαφορά να αποδίδεται στη βραδύτερη απορρόφηση των συνθετικών καυσίμων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η μετάβαση αναμένεται να προχωρήσει με βραδύτερο ρυθμό. Μέχρι το 2050, το παγκόσμιο μείγμα καυσίμων θα εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα συμβατικά καύσιμα, τα οποία θα αντιπροσωπεύουν περίπου το 70% του συνόλου, ενώ οι μειώσεις των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου θα φτάσουν μόνο το 40% περίπου σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2020. Στην Ευρώπη, αντίθετα, τα βιοκαύσιμα και το ΥΦΑ θα παραμείνουν οι κύριοι τομείς σύγκλισης με τον υπόλοιπο κόσμο, αν και στο πλαίσιο μιας ταχύτερης πορείας μείωσης των εκπομπών.